تقریباً 60 سال ، اندازه گیری سطح کلسترول در خون بهترین راه برای شناسایی افراد در معرض خطر بالای بیماری های قلبی عروقی بوده است. در یک مطالعه جدید ، به سرپرستی دانشگاه فناوری چالمرز در سوئد و دانشگاه هاروارد در ایالات متحده ، محققان به طور جامع نشان داده اند که ترکیبی از دو نشانگر لیپوپروتئین ، که در یک آزمایش خون ساده اندازه گیری می شود ، می تواند اطلاعات دقیق تری در مورد خطر فردی از بیماری قلبی نسبت به آزمایش کلسترول خون فعلی ، به طور بالقوه نجات دهد.

به گفته سازمان بهداشت جهانی (WHO) ، بیماریهای قلبی عروقی (CVD) عامل اصلی مرگ در سطح جهان است. بیشتر موارد را می توان با پرداختن به عوامل رفتاری و محیطی مانند سیگار کشیدن ، رژیم غذایی ناسالم یا عدم تحرک جسمی پیشگیری کرد. بنابراین مهم است که خطرات را در اسرع وقت تشخیص دهید تا تکنیک های مؤثر پیشگیری یا مدیریت شروع شود.

این بزرگترین مطالعه در نوع خود تا به امروز است و نتایج برای اولین بار نشان می دهد که اهمیت نسبی سه خانواده اصلی لیپوپروتئین برای خطر احتمالی بیماری های قلبی است. “

Jakub Morze ، نویسنده اصلی مطالعه و همکار فوق دکتری در چالمرز

کلسترول خوب و بد

یکی از مهمترین شاخص ها و عوامل خطر قابل کنترل برای بیماری های قلبی عروقی کلسترول خون بالا است. کلسترول ماده ای مانند چربی در خون است که برای ساخت سلول ها و تولید ویتامین ها و هورمون های خاصی ضروری است. با این حال ، هنگامی که سطح خیلی زیاد باشد ، می تواند در دیواره رگ های خونی جمع شود و رسوبات معروف به پلاک ها را تشکیل می دهد. اگر پارگی پلاک باشد ، یک لخته می تواند به سرعت شکل بگیرد و کشتی را به طور کامل مسدود کند و منجر به حمله قلبی یا سکته مغزی شود.

کلسترول و سایر چربی ها توسط ذرات تخصصی به نام لیپوپروتئین ها از طریق خون حمل می شوند که به چهار کلاس اصلی تقسیم می شوند. سه مورد از این کلاس ها دارای پروتئین خاصی بر روی سطح خود به نام آپولیپوپروتئین B (APOB) هستند. در صورت وجود بیش از حد ، این لیپوپروتئین ها می توانند کلسترول را در دیواره رگ های خونی رسوب دهند. به همین دلیل ، کلسترول که آنها حمل می کنند ، اغلب “کلسترول بد” نامیده می شود. در مقابل ، کلاس چهارم اصلی به از بین بردن کلسترول اضافی از جریان خون کمک می کند و آن را به کبد منتقل می کند – این اغلب به دلیل نقش مفید آن به عنوان “کلسترول خوب” گفته می شود.

آزمایش برای حامل های لیپوپروتئین به جای خود کلسترول

هنگام ارزیابی خطر نزدیک به مدت بیماری قلبی ، پزشک باید تعیین کند که آیا سطح ذرات “کلسترول بد” به اندازه کافی زیاد است تا مضر باشد. در حال حاضر ، این کار با اندازه گیری نمونه خون برای سطح کلسترول انجام می شود. با این حال ، از آنجا که کلسترول نمی تواند بدون حامل لیپوپروتئین خود آسیب ببیند یا باعث ایجاد آسیب شود ، محققان به طور فزاینده ای روی اندازه گیری لیپوپروتئینها که دارای کلسترول بد هستند ، متمرکز شده اند ، به عنوان یک شاخص احتمالاً بهتر از خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی در آینده.

Jakub Morze می گوید: “قبلاً مشخص نبود که آیا دو بیمار با سطح کل” کلسترول بد “یکسان هستند ، اما این در خصوصیات حامل آنها (نوع لیپوپروتئین ، اندازه ، محتوای لیپیدها) متفاوت است ، همان خطر بیماری قلبی را دارند. بنابراین ، هدف از این مطالعه تعیین اهمیت این پارامترهای مختلف است.”

تعداد حامل های لیپوپروتئین بیشترین اهمیت را دارد

محققان برای اندازه گیری تعداد و اندازه لیپوپروتئین های مختلف کلسترول در خون ، نمونه خون از بیش از 200000 نفر در Biobank انگلستان را که سابقه بیماری قلبی ندارند ، تجزیه و تحلیل کردند. آنها به طور خاص روی لیپوپروتئینهایی که پروتئین به نام APOB دارند ، متمرکز شده اند که در تمام حامل های “کلسترول بد” یافت می شود. با پیروی از شرکت کنندگان تا 15 سال ، آنها بررسی کردند که کدام الگوهای انواع و اندازه لیپوپروتئین به شدت با حملات قلبی آینده مرتبط است. یافته های کلیدی در یک مطالعه کوهورت جداگانه سوئد به نام “ساده تر” تأیید شد. این ترکیبی از پروفایل پیشرفته خون ، داده های آینده نگر در مقیاس بزرگ و تکثیر مستقل امکان ارزیابی جامع ترین چگونگی کمک به لیپوپروتئین های “کلسترول بد” در پیشرفت بیماری های قلبی را فراهم می کند.

“ما دریافتیم که APOB بهترین نشانگر هنگام آزمایش خطر ابتلا به بیماری قلبی است. از آنجا که APOB نشان می دهد تعداد کل ذرات” کلسترول بد “که اندازه گیری آن یک آزمایش دقیق تر از اقدامات کلسترول استاندارد را ارائه می دهد. این به معنای آزمایش های معمولی ناکارآمد است ؛ آنها به طور کلی عملکرد خوبی دارند. با این حال ، در حدود یک مورد در مورد بیماری های اول ، از آنجا که در حدود یک مورد در مورد بیماری اول است. Jakub Morze می گوید: CVD با تغییر به آزمایش APOB کشنده است.

یک نشانگر کلید دیگر

محققان نتیجه گرفتند که تعداد کل لیپوپروتئین های “کلسترول بد” مهمترین عامل در هنگام آزمایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی است. عوامل دیگر مانند اندازه یا نوع لیپوپروتئین بر کل خطر بالقوه تأثیر نمی گذارد.

با این حال ، این مطالعه همچنین نشان داد که لیپوپروتئین “کلسترول بد” ، به نام لیپوپروتئین (A) بخش مهمی از پازل است و باید برای آن نیز آزمایش شود. سطح آن در اکثر افراد از نظر ژنتیکی به ارث رسیده و کمتر از 1 درصد از کل لیپوپروتئین های “کلسترول بد” را به طور متوسط ​​در جمعیت عمومی نشان می دهد. با این حال ، در برخی از افراد این مقادیر بسیار زیاد است ، به طور قابل توجهی خطر ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد.

“نتایج ما نشان می دهد که تعداد ذرات APOB می تواند در نهایت جایگزین آزمایش کلسترول خون استاندارد در تحقیقات و مراقبت های بهداشتی در سراسر جهان شود و لیپوپروتئین (الف) نیز باید آزمایش شود تا تصویر بهتری از خطر CVD مرتبط با لیپیدها بدست آید. آزمایش خون برای این دو نشانگر در دسترس است و می تواند به راحتی و به راحتی برای اجرای آن انجام شود.” در چالمرز.

اطلاعات بیشتر در مورد مطالعه

در این مطالعه ، “اهمیت نسبی تعداد ذرات ، نوع و اندازه لیپوپروتئین های حاوی APOB در توسعه بیماری عروق کرونر” ، منتشر شده در ژورنال قلب اروپا ، محققان داده ها را از بیش از 200000 نفر در Biobank انگلستان ، که سابقه قبلی بیماری قلبی نداشتند ، مشاهده و تجزیه و تحلیل کردند و از تکنیکی به نام طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هسته ای (NMR) استفاده کردند.

محققان این مطالعه عبارتند از: Jakub Morze ، Giorgio E Melloni ، Clemens Wittenbecher ، Mika Ala-Korpela ، Andrzej Rynkiewicz ، Marta Guasch-Ferre ، Christian T. Ruff ، Frank B. Hu ، Marc S. Sabatine and Nicholas A. Marston.

آنها در زمان مطالعه در موسسات زیر فعال بودند: دانشگاه فناوری چالمرز و آکادمی Sahlgrenska در دانشگاه گوتنبرگ ، سوئد. دانشگاه SGMK ، لهستان ؛ بیمارستان بریگام و زنان و دانشکده پزشکی هاروارد ، ایالات متحده ؛ دانشگاه اوولو و بیوسنر اوولو ، فنلاند ؛ دانشگاه فنلاند شرقی ؛ دانشگاه کپنهاگ ، دانمارک ؛ دانشکده بهداشت عمومی هاروارد Th Chan ، ایالات متحده.