سرطان سلول سنگفرشی خوراکی (OSCC) علت اصلی مرگ و میر ناشی از سرطان است و تشخیص زودرس برای بهبود نتایج بیمار مهم است. با این حال ، مکانیسم های رانندگی انتقال از ضایعات پیش از پلاستیک به سرطان تمام عیار به خوبی درک نشده است. تحقیقات قبلی در درجه اول OSCC پیشرفته را هدف قرار داده است و مشرف به مراحل اولیه پیشرفت تومور است. این مطالعه جدید بر روی Demethylase 1 (LSD1) خاص لیزین (LSD1) ، یک تنظیم کننده اپی ژنتیکی است که نقش مهمی در توسعه OSCC دارد. این مطالعه با پرده برداری از مسیرهای مولکولی که از طریق آن LSD1 بر ریز محیط زیست تومور تأثیر می گذارد ، بینش های اساسی در مورد زیست شناسی سرطان در مراحل اولیه ارائه می دهد و راه را برای راهکارهای درمانی نوآورانه هدف قرار دادن این اصلاح کننده اپی ژنتیکی هموار می کند.

یک مطالعه (DOI: 10.1038/S41368-025-00363-X) منتشر شده در مجله بین المللی علوم شفاهی (2025) در 17 آوریل 2025 ، نقش محوری LSD1 در پیشرفت سرطان دهان را کشف می کند. تحقیقات چند رشته ای از آزمایشگاه منیش بییس در دانشگاه بوستون و دانشگاه فلوریدا ، دکتر. Sahay and Takada ، دریافتند که مهار LSD1 ، چه از طریق اصلاحات ژنتیکی یا عامل دارویی SP2509 ، Preneoplasia OSCC را معکوس کرده و نفوذ سلول ایمنی را افزایش می دهد. این یافته ها نه تنها درک ما از زیست شناسی OSCC را عمیق تر می کند بلکه نشان می دهد که مهار LSD1 می تواند به عنوان یک استراتژی درمانی امیدوار کننده برای جلوگیری از پیشرفت OSCC از مراحل preneoplastic ، که به طور بالقوه درمان سرطان دهان در مراحل اولیه را تغییر می دهد ، خدمت کند.

این مطالعه نشان می دهد که LSD1 ، یک تنظیم کننده اپی ژنتیک ، با کنترل مسیرهای مهم سیگنالینگ مانند STAT3 و CDK7 نقش مهمی در توسعه OSCC دارد. تیم تحقیقاتی از هر دو مدل حذفی ژنتیکی و عوامل دارویی مانند SP2509 برای مهار فعالیت LSD1 استفاده کرده است ، نشان می دهد که این مداخله به طور موثری پیشرفت پیش از پیشنوپلازی OSCC در مدل های موش و گربه را معکوس می کند. مشاهدات کلیدی شامل کاهش رشد تومور ، ترمیم عملکرد سیستم ایمنی از طریق نفوذ سلول CD8+ T و کاهش سطح پروتئین سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن CTLA4 است. در یک کارآزمایی بالینی دامپزشکی جدید ، محققان دریافتند که Seclidemstat ، کاندیدای بالینی برای مهار LSD1 ، در مهار سیگنالینگ STAT3 ایمن و مؤثر است ، و بیشتر پتانسیل ترجمه روشهای تحت هدف LSD1 را تأیید می کند. یافته های این مطالعه بر اهمیت تنظیم اپی ژنتیکی در پیشرفت OSCC تأکید می کند و پتانسیل درمانی مهار کننده های LSD1 را در جلوگیری از انتقال از ضایعات پیش از پلاستیکی به تومورهای بدخیم برجسته می کند.

با درک چگونگی تنظیم کننده های اپی ژنتیکی مانند LSD1 ، پیشرفت سرطان دهان و دندان را که طی چندین سال در آزمایشگاه ما ارزیابی شده است ، هدایت می کنند ، فرصت های جدیدی را برای مداخله در مرحله بسیار اولیه به ما ارائه می دهد. یافته های ما نشان می دهد که هدف قرار دادن LSD1 نه تنها رشد تومور را متوقف می کند بلکه پاسخهای ایمنی بحرانی را نیز بازیابی می کند که می تواند ایمنی ضد تومور را در برابر سرطان تقویت کند. این نتایج امکانات مهیج را برای درمان پریوپلازی قبل از تبدیل شدن به OSCC باز می کند و در نهایت می تواند میزان بقای بیمار را بهبود بخشد. “

دکتر مانیش بایس ، نویسنده ارشد این مطالعه

پیامدهای این مطالعه بسیار دور از دسترس است ، زیرا مهار کننده LSD1 می تواند راه جدیدی را برای درمان OSCC ارائه دهد. با هدف قرار دادن مراحل اولیه پیشرفت تومور ، مهار کننده های LSD1 ، مانند Seclidemstat ، می توانند وسیله ای برای جلوگیری از تهاجمی OSCC فراهم کنند و یک پیشرفت قابل توجه در مدیریت سرطان در مراحل اولیه ارائه دهند. علاوه بر این ، این مطالعه نشان می دهد که ترکیب مهار LSD1 با سیستم ایمنی درمانی موجود می تواند پاسخ ایمنی را تقویت کرده و بر سرکوب سیستم ایمنی ناشی از تومور غلبه کند. از آنجا که کارآزمایی های بالینی به بررسی این روشهای درمانی ادامه می دهد ، مهار LSD1 پتانسیل تغییر شکل منظره درمانی را برای OSCC و سایر سرطانهای رانده شده توسط مکانیسم های اپی ژنتیکی مشابه دارد.