در قلمرو درمان های سرطان روده بزرگ فراتر از عمل جراحی و پرتودرمانی ، یک سوال مهم در سالهای اخیر برجسته شد: آیا سیستم ترمیم DNA تومور نقص دارد و آن را “ناپایدار میکرو ماهواره” می کند؟ حدود 15 تا 20 درصد از کل تومورها این ویژگی را دارند و باعث می شود کاندیداهای احتمالی ایمونوتراپی موفق باشند. به اصطلاح مهارکننده های سیستم ایمنی بدن اغلب در این موارد برای خنثی کردن “سپر محافظ” تومور ، که سیستم ایمنی بدن را در درک آن به عنوان بافت بی ضرر استفاده می کند ، استفاده می شود. پس از برداشتن این فریب ، سلول های T بدن می توانند تومور را از بین ببرند.

با این حال ، بسیاری از سرطانهای کولورکتال در برابر ایمونوتراپی و حتی در برابر شیمی درمانی و پرتودرمانی مقاوم هستند. این علت در محیط اطراف تومور نهفته است ، پروفسور فلورین گرتن ، محقق سرطان در جورج اسپیر-هاوس و دانشگاه گوته فرانکفورت و سخنگوی TRR 417 را توضیح می دهد: “تومورها به عنوان بدن های خارجی در بافت روده رشد نمی کنند. در عوض ، آنها سلولهای طبیعی مانند فیبروبلاست ها را شامل می شوند و تومور تومور ، سلولهای ایمن و و عروق. ریز محیط زیست ، که از نزدیک با باکتری های روده و سایر میکروارگانیسم ها – میکروبیوم – تعامل دارد. “

مرکز تحقیقات جدید همکاری TRR 417 “ارتباط سلولی در استروما سرطان روده بزرگ: از پاتوفیزیولوژی گرفته تا ترجمه بالینی” محققان پزشکی ، زیست شناسی و علوم داده در دانشگاه گوته فرانکفورت ، دانشگاه فریدریش-الکساندر ارلانگن-نومبرگ ، و دانشگاهی از این رویبورگ با هدف ادامه این توموریمونی تومیم گرتن توضیح می دهد: “ما در حال تجربه ای هستیم که از سال 2016 از طریق همکاری خود در واحد تحقیقاتی DFG 2438 در مورد این موضوع به دست آورده ایم. در آن پروژه ، ما نه تنها بینش های علمی متعددی را جمع آوری کردیم بلکه استانداردها ، مدل ها و فناوری های مشترک را نیز توسعه داده ایم.” براساس این بنیاد است که محققان اکنون استراتژی های درمانی جدید را تدوین می کنند. “ما می خواهیم چگونگی اصلاح عمدی ریز محیط زیست تومور را تعیین کنیم و از نظر درمانی برای تقویت درمان ها و استفاده از آنها در دسترس بودن سیستم های ایمنی استفاده کنیم – به خصوص برای آن دسته از سرطان های کولورکتال که در حال حاضر به روشهای درمانی موجود پاسخ می دهند.”

موفقیت TRR 417 به ویژه خوشحال کننده است زیرا نشان می دهد که چگونه پروفسور گرتن و همکارانش به صورت استراتژیک کارشناسان انکولوژی برتر از موسسات پیشرو – کمک های سرطان آلمان ، کنسرسیوم سرطان آلمان برای تحقیقات سرطان ترجمه ، مرکز تحقیقات سرطان باواریا و مرکز ملی بیماریهای تومور – در طی سالهای متمادی جمع آوری کرده اند. رویکرد آنها در انتقال سریع تحقیقات اساسی در عمل بالینی ، الگویی برای حوزه مشخصات “علوم بهداشت” دانشگاه گوته است. من مشتاقانه منتظر تولید غنی علمی و نسل بعدی دانشمندان پزشک هستم که از این مرکز تحقیقات مشترک بیرون می آیند. “

پروفسور انریکو شلیف ، رئیس دانشگاه گوته

DFG TRR 417 را برای دوره اولیه چهار سال با حدود 17.7 میلیون یورو تأمین می کند. این بودجه ممکن است دو بار برای دوره های چهار ساله اضافی تمدید شود.