یک مطالعه به رهبری محققان در پزشکی استنفورد نشان می دهد که تفاوت در پاسخ قند خون به برخی کربوهیدرات ها به جزئیات وضعیت سلامت متابولیک یک فرد بستگی دارد.

تفاوت در الگوهای پاسخ قند خون در بین افراد با شرایط متابولیکی خاص مانند مقاومت به انسولین یا اختلال عملکرد سلول بتا همراه بود ، که هر دو می توانند منجر به دیابت شوند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که این تنوع در پاسخ قند خون می تواند منجر به راهکارهای پیشگیری و درمانی شخصی برای پیش دیابت و دیابت شود.

در حال حاضر ، دستورالعمل های رژیم غذایی انجمن دیابت آمریکا به خوبی کار نمی کند زیرا همه را با هم جمع می کنند. این مطالعه نشان می دهد که نه تنها زیرگروه هایی در پیش دیابت وجود دارد ، بلکه زیرگروه شما می تواند غذاهایی را که باید و نباید بخورید تعیین کند. “

مایکل اسنایدر ، دکترا ، استنفورد دبلیو آسمرمن ، دکتر ، استاد FACS در ژنتیک

مقاله ای که توضیح می دهد این تحقیق در منتشر خواهد شد داروی طبیعت در تاریخ 4 ژوئن ، تریسی مک لوگلین ، دکتر ، استاد غدد درون ریز ، این مطالعه را با اسنایدر به رهبری کرد. یو وو ، دکترا ، محقق فوق دکترا در ژنتیک ؛ بن ایلرت ، دانشجوی فارغ التحصیل علوم داده های زیست پزشکی ؛ و احمد Metwally ، دکترا ، دانشمند سابق فوق دکترا در استنفورد پزشکی که هم اکنون دانشمند تحقیقاتی در گوگل است ، اولین نویسندگان مشترک هستند.

پاسخ قند خون پنجره ای برای سلامت متابولیک است

بیش از یک مسیر به دیابت وجود دارد که در حال حاضر بر اساس سطح قند خون بالا ، به نام هایپرگلیسمی تشخیص داده می شود. سلولهای بتا در لوزالمعده ، انسولین هورمون را ایجاد می کنند که سپس به سلول ها در بدن توزیع می شود تا به تبدیل گلوکز یا قند در خون به انرژی کمک کند. اختلال عملکرد سلول بتا هنگامی اتفاق می افتد که لوزالمعده نتواند انسولین کافی را آزاد کند یا به اندازه کافی آزاد شود و مقاومت به انسولین هنگامی رخ می دهد که سلول های بدن به طور کامل به انسولین پاسخ ندهند. هر دو اختلال عملکرد سلول بتا و مقاومت به انسولین می توانند به سطح قند خون بالا که پیش دیابت و دیابت نوع 2 را تعریف می کنند ، کمک کند.

در این مطالعه ، 55 شرکت کننده بدون سابقه دیابت نوع 2 تحت آزمایش متابولیک برای مقاومت به انسولین و اختلال عملکرد سلول بتا علاوه بر پروفایل چندمیک ، که شامل آزمایشات برای سطح تری گلیسیرید ، متابولیت ها در پلاسما خون ، اقدامات عملکرد کبد و داده های میکروبیوم روده بود. کمی کمتر از نیمی از شرکت کنندگان ، در کل 26 نفر ، دارای پیش دیابت بودند که با توجه به اینکه یکی از سه بزرگسال در ایالات متحده دارای پیش دیابت است ، جای تعجب ندارد.

شرکت کنندگان در این مطالعه مانیتورهای مداوم گلوکز را پوشیدند و بخش های یکسان از کربوهیدرات های مختلف را که به خانه های آنها تحویل داده می شدند ، می خوردند. هفت غذای آزمایش شده وجود داشت: برنج یاس. نان کره ؛ سیب زمینی خرد شده ؛ ماکارونی کنسرو لوبیای سیاه ؛ انگور و یک ترکیب توت حاوی توت سیاه ، توت فرنگی و زغال اخته. شرکت کنندگان بعد از روزه گرفتن به مدت 10 تا 12 ساعت ، اولین چیز را در صبح مصرف کردند. هر شرکت کننده هر نوع غذا را دو بار می خورد و تیم تحقیق در سه ساعت پس از غذا ، پاسخ قند خون خود را ردیابی کرد.

بسیاری از شرکت کنندگان بدون در نظر گرفتن وضعیت سلامت متابولیک ، سنبله قند خون پس از خوردن برنج یا انگور داشتند. پاسخ قند خون به غذاهای حاوی بیشترین مقدار نشاسته مقاوم – سیب زمینی و ماکارونی – بسته به اختلال عملکرد متابولیک شرکت کنندگان متفاوت است.

وو گفت: “غذاهای نشاسته ای برابر نبودند ؛ تنوع فردی زیادی وجود داشت که در آن غذاها بالاترین سنبله گلوکز را تولید می کردند.”

بیشترین سنبله قند خون پس از خوردن ماکارونی در شرکت کنندگان که مقاومت به انسولین داشتند رخ داد و بالاترین سنبله پس از خوردن سیب زمینی در شرکت کنندگان که یا مقاوم به انسولین بودند یا دارای اختلال عملکرد سلول بتا بودند ، رخ داد. پروفایل چندمیک نشان داد که شرکت کنندگان در سیب زمینی همچنین دارای سطح بالای تری گلیسیریدها ، اسیدهای چرب و سایر متابولیت هایی هستند که معمولاً در افراد دارای مقاومت به انسولین دیده می شوند.

سنبله گلوکز به لوبیا با هیستیدین و متابولیسم کتو همراه بود ، وضعیتی که در آن بدن در درجه اول از چربی برای انرژی استفاده می کند. شرکت کننده هایی که قند خون آنها بعد از خوردن نان می خورد ، احتمالاً فشار خون بالا یا فشار خون بالا داشتند.

نشانگر نشانگر احتمالی سیب زمینی به درجه

بالاترین سنبله قند خون پس از خوردن سیب زمینی در شرکت کنندگان که بیشترین مقاوم به انسولین بودند و کمترین عملکرد سلول بتا را داشتند ، رخ داد. همه پس از خوردن انگور تا حدی سنبله کردند. مقایسه پاسخ قند خون با سیب زمینی در مقابل انگور با مقاومت به انسولین همراه بود ، نشان می دهد که این نسبت می تواند به عنوان یک نشانگر تجاری در دنیای واقعی برای مقاومت به انسولین در آینده باشد.

مک لوگلین گفت: “چنین نشانگرهای زیستی مفید خواهد بود زیرا مقاومت به انسولین در برابر سبک زندگی و مداخلات دارویی قابل تحمل است که می تواند خطر ابتلا به دیابت را در افراد پرخطر کاهش دهد. در حال حاضر هیچ راهی آسان برای تشخیص آن در کلینیک وجود ندارد.”

غذا خوردن برای جلوگیری از سنبله قند خون

محققان همچنین بررسی کردند که آیا بخشی از فیبر ، پروتئین یا چربی قبل از کربوهیدرات ها باعث کاهش سنبله قند خون می شود. شرکت کنندگان 10 دقیقه قبل از خوردن برنج ، پودر فیبر نخود ، پروتئین از سفیده تخم مرغ آب پز یا چربی را به شکل کریم Fraîche می خورند.

خوردن فیبر یا پروتئین قبل از برنج ، سنبله گلوکز را پایین آورد و قبل از اینکه برنج اوج سنبله را به تأخیر بیندازد ، چربی می خورد. اما این تغییرات در پاسخ قند خون فقط در شرکت کنندگان سالم متابولیکی که حساس به انسولین بودند یا عملکرد سلول بتا طبیعی داشتند ، رخ داده است. اگرچه خوردن چربی ، پروتئین یا فیبر قبل از کربوهیدرات ها تأثیر کمتری در الگوهای پاسخ قند خون در شرکت کنندگان با مقاومت به انسولین یا اختلال عملکرد سلول بتا داشتند ، اما مک لافلین و اسنایدر هر دو فکر می کنند این نوع کاهش ارزش تحقیق بیشتری دارد.

اسنایدر توصیه کرد: “خوردن کربوهیدرات ها بعداً در یک وعده غذایی هنوز ایده خوبی است ، حتی اگر هنوز مرتب نشده است که آیا بهتر است پروتئین ، چربی یا فیبر قبل از کربوهیدرات ها بخورید. سالاد یا همبرگر خود را قبل از سیب زمینی سرخ کرده خود بخورید.”

محققان دانشگاه جان هاپکینز ، Ultima Genomics ، Amrita Vishwa Vidyapeetham ، دانشگاه برگن و دانشگاه قاهره در این مطالعه نقش داشتند.