پره اکلامپسی (PE) ، یک اختلال فشار خون بالا که تقریباً 3-8 ٪ از زنان باردار را تحت تأثیر قرار می دهد ، شناخته شده است که اثرات طولانی مدت بر سیستم عروقی مادر دارد. زنان با سابقه PE با خطر بیشتری در ایجاد شرایطی مانند فشار خون بالا ، هایپرلیپیدمی و حتی اختلالات شناختی زودرس در اواخر زندگی روبرو هستند. از آنجا که PE باعث اختلال در عملکرد گسترده اندوتلیال می شود ، نتیجه آن پتانسیل آن برای افزایش خطر ابتلا به عوارض شدید عروق ، از جمله سکته مغزی در دوره پس از زایمان است. با این حال ، چگونه PE بر عروق مغزی تأثیر می گذارد پس از زایمان ناشناخته است.

مطالعات قبلی در مدلهای حیوانی فشار خون بالا نشان داده است که باعث اختلال در گردش عروق مغزی می شود ، نتایج سکته مغزی را بدتر می کند. با این حال ، هنوز مشخص نیست که آیا اختلالات گردش خون مشابه در افراد دارای سابقه PE پس از زایمان ادامه دارد و اینکه آیا اینها می تواند منجر به آسیب شدیدتر مربوط به سکته مغزی شود.

برای پرداختن به این شکاف ، تیمی از محققان به سرپرستی پروفسور مریلین جی سیپولا از دانشگاه ورمونت ، ایالات متحده ، PE آزمایشی را در مدل های موش القا کردند و اثرات یک انسداد شریان مغزی گذرا (یا سکته مغزی) را در آنها بررسی کردند. یافته های آنها در ژورنال منتشر شد محافظت عصبی در 13 آوریل 2025.

“در مطالعه حاضر ، ما با هدف تعیین اینکه آیا سابقه PE استخدام وثیقه را مختل می کند و نتایج سکته مغزی ایسکمیک را بدتر می کند ، ” پروفسور سیپولا را توضیح می دهد. این تیم از موشهای صحرایی Sprague-Dawley استفاده می کرد ، به طور تصادفی آنها را به دو گروه تقسیم کرد: یک گروه در دوران بارداری از رژیم غذایی طبیعی تغذیه می شدند (NORMP-PP) ، در حالی که گروه دیگر رژیم کلسترول بالا برای القاء PE (EPE-PP) دریافت کردند. سکته مغزی در هر دو گروه 4 تا 9 ماه پس از زایمان القا شد تا اثرات PE قبلی را بررسی کند. علاوه بر این ، یک مجموعه جداگانه از موش های پس از زایمان از هر گروه که در معرض سکته مغزی قرار نگرفتند ، برای ارزیابی تفاوت در عملکرد مغزی مورد بررسی قرار گرفتند.

این مطالعه نشان داد که موش هایی با سابقه PE (EPE-PP) در مقایسه با همتایان NORMP-PP ، نتایج سکته مغزی به طور قابل توجهی بدتر داشتند. این شامل افزایش اندازه انفارکتوس و ورم مغزی است. تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که شدت INFARCT در گروه EPE-PP با کاهش پرفیوژن خون ارتباط نزدیکی دارد و این نشان دهنده حساسیت بالاتر به ایسکمی مغزی است. پروفسور سیپولا توضیح می دهد ، “PE با سطح بالای نشانگرهای استرس اکسیداتیو در گردش همراه است ، که ممکن است پس از زایمان ادامه یابد. بنابراین ، ما مشخص کردیم که آیا نشانگرهای استرس اکسیداتیو در دوره PP در پاسخ به سکته مغزی وجود دارد ، و اینکه آیا این نشانگرها در موش EPE-PP افزایش یافته است.” در راستای فرضیه آنها ، موشهای EPE-PP نشان داد که میزان قابل توجهی از نشانگرهای استرس اکسیداتیو در خون در گروه EPE-PP به طور قابل توجهی بیشتر از گروه NORMP-PP بود ، نشان می دهد که استرس اکسیداتیو مداوم ممکن است به نتایج سکته مغزی بدتر در افراد با سابقه PE کمک کند.

محققان همچنین رفتار شریان های کوچک بر روی سطح مغز معروف به وثیقه های پیالی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند ، که می تواند در صورت سکته مغزی مسیرهای متناوب برای جریان خون را فراهم کند. آنها دریافتند که این عروق در موش های EPE-PP ، انقباض ناشی از فشار (تن میوژنیک) را نشان می دهند. علاوه بر این ، قطر کشتی در این گروه به ویژه در حالت فعال (منقبض شده) خود در مقایسه با حالت منفعل (آرام) در شرایط مختلف فشار-پاسخ غیر طبیعی و غیر طبیعی که در موشهای NORMP-PP مشاهده نمی شود ، کوچکتر بودند.

روی هم رفته ، یافته ها نشان می دهد که PE حتی چند ماه پس از بارداری ، عوارض جانبی طولانی مدت بر شبکه عروقی مغز دارد. موشهای EPE-PP نه تنها سکته های شدید تری را تجربه کردند بلکه آسیب پذیری را در برابر ایسکمی و استرس اکسیداتیو پایدار نشان دادند ، در کنار پاسخ های غیر طبیعی در رگ های خونی کلیدی درگیر در گردش وثیقه. “درک مکانیسم های اساسی اثرات PE بر روی مغز ، چه در طول بارداری شاخص و چه ماهها تا سالها پس از زایمان ، ممکن است منجر به ایجاد مداخلات برای جلوگیری از سکته مغزی و بهبود نتایج قلبی عروقی در این جمعیت آسیب پذیر شود.” نتیجه گیری پروفسور سیپولو.

با تحقیقات بیشتر در مورد تأثیر طولانی مدت PE بر سلامت مغز مادر ، دانشمندان ممکن است بتوانند روشهای جدیدی را برای کاهش آسیب سکته مغزی و تقویت بهزیستی طولانی مدت برای زنان مبتلا به این بیماری کشف کنند.