بخش‌های اورولوژی در انگلستان و ولز گزارش داده‌اند که شاهد افزایش تعداد افراد ۱۶ تا ۲۴ ساله بستری شده به دلیل التهاب مثانه مرتبط با مصرف کتامین بوده‌اند.

به نظر می‌رسد این افزایش با افزایش مصرف کتامین همزمان است – تعداد بزرگسالان و نوجوانانی که سال گذشته به دلیل سوءمصرف کتامین تحت درمان قرار گرفتند، در مقایسه با حتی چند سال قبل، به طور قابل توجهی افزایش یافته است.

سوءمصرف کتامین می‌تواند اثرات زیادی بر مثانه داشته باشد و باعث تکرر ادرار، ادرار شبانه، میل ناگهانی به ادرار، نشت ادرار، التهاب، درد مثانه یا کمر و خون در ادرار شود.

این علائم می‌توانند شدید باشند، زندگی روزمره را بسیار دشوار کنند و حتی در برخی موارد ممکن است دائمی باشند.

کتامین برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ برای استفاده انسان به عنوان داروی بیهوشی تأیید شد. اخیراً، مطالعات نشان داده‌اند که کتامین مورد استفاده در دوزهای پایین ممکن است اثرات ضد افسردگی داشته باشد.

اما اکنون تعداد فزاینده‌ای از افراد به صورت تفریحی از کتامین استفاده می‌کنند.

این ماده به عنوان یک داروی تجزیه کننده عمل می‌کند و باعث می‌شود مصرف‌کنندگان احساس جدایی از خود و محیط اطرافشان کنند. این ماده می‌تواند اثرات توهم‌زا، محرک و تسکین‌دهنده درد ایجاد کند که یک تا دو ساعت طول می‌کشد.

مصرف‌کنندگان معمولاً کتامین پودری را استنشاق یا دود می‌کنند، یا کتامین مایع تزریق می‌کنند، یا آن را در نوشیدنی‌ها مخلوط می‌کنند تا اثرات دارو را تجربه کنند. استنشاق معمولاً اثرات قوی‌تر و علائم قابل توجه‌تری نسبت به بلعیدن آن ایجاد می‌کند.

مصرف‌کنندگان کتامین می‌توانند به سرعت نسبت به این دارو تحمل پیدا کنند و برای رسیدن به همان اثرات به دوزهای بالاتر نیاز داشته باشند. این احتمالاً به دلیل سازگاری بدن و مغز برای کارآمدتر شدن در تجزیه دارو است.

مصرف‌کنندگان مکرر اغلب برای رسیدن به همان اثر، باید دو برابر مصرف‌کنندگان گاه به گاه مصرف کنند.

در خبرنامه رایگان ScienceAlert که توسط محققان بررسی شده است، مشترک شوید.

آسیب مثانه
مصرف مکرر و با دوز بالای کتامین می‌تواند باعث آسیب جدی به مثانه، مجاری ادراری و کلیه‌ها شود. در موارد شدید، ممکن است نیاز به برداشتن مثانه باشد.

اولین موارد ثبت شده از تأثیر کتامین بر مثانه در سال ۲۰۰۷ در کانادا گزارش شد، جایی که نه نفر که به صورت تفریحی کتامین مصرف می‌کردند، دچار مشکلات شدید مثانه و وجود خون در ادرار شدند. بعداً، یک مطالعه بزرگتر در هنگ کنگ، همین مشکلات را در ۵۹ نفر که بیش از سه ماه کتامین مصرف کرده بودند، نشان داد.

کتامین، مانند هر داروی دیگری، در بدن متابولیزه می‌شود، جایی که تجزیه شده و از طریق ادرار دفع می‌شود.

وقتی کتامین تجزیه می‌شود، به مواد شیمیایی تبدیل می‌شود که می‌توانند به طور جدی به مثانه آسیب برسانند. وقتی این فرآورده‌های جانبی برای مدت طولانی در تماس با دستگاه ادراری باقی بمانند، بافت را تحریک کرده و به آن آسیب می‌رسانند.

مثانه ابتدا آسیب می‌بیند، زیرا ادرار را طولانی‌تر نگه می‌دارد. بعداً، حالب‌ها (لوله‌هایی که کلیه را به مثانه متصل می‌کنند) و کلیه‌ها نیز می‌توانند تحت تأثیر قرار گیرند.

با گذشت زمان، مثانه می‌تواند کوچک و سفت شود و باعث علائم ادراری شدید شود. حالب‌ها می‌توانند باریک و خمیده شوند، که گاهی اوقات شبیه “عصای راه رفتن” توصیف می‌شوند. این می‌تواند منجر به برگشت ادرار به کلیه‌ها (هیدرونفروز) شود.

کتامین همچنین استرس اکسیداتیو را افزایش می‌دهد که به سلول‌ها آسیب می‌رساند و باعث مرگ سلول‌های مثانه می‌شود. این امر باعث پارگی پوشش محافظ مثانه می‌شود و آن را نشتی و بیش از حد حساس می‌کند.

همه این تغییرات می‌توانند مثانه را بیش فعال، بسیار حساس و دردناک کنند و اغلب باعث میل شدید به ادرار و بی‌اختیاری می‌شوند.

آسیب مثانه ناشی از مصرف کتامین به صورت مرحله‌ای اتفاق می‌افتد.

در مرحله اول، مثانه ملتهب می‌شود. این اغلب با قطع کتامین و مصرف داروهای خاص – مانند داروهای ضد التهاب، مسکن‌ها یا داروهای تجویزی که فوریت مثانه را کاهش می‌دهند و به بهبود پوشش مثانه کمک می‌کنند – قابل برگشت است.

در مرحله دوم، مثانه می‌تواند کوچک یا سفت شود. در این مرحله، درمان مشابه مرحله اول است، اما ممکن است شستشوی مثانه نیز لازم باشد. در این مرحله از یک کاتتر برای قرار دادن مستقیم داروی مایع در مثانه استفاده می‌شود. دارو پوشش داخلی مثانه را می‌پوشاند و به ترمیم لایه محافظ آن و کاهش التهاب کمک می‌کند.

تزریق سم بوتولینوم همچنین می‌تواند برای شل کردن مثانه و کاهش درد و فوریت در دفع ادرار استفاده شود. قطع مصرف کتامین برای جلوگیری از آسیب بیشتر ضروری است.

در مرحله نهایی، آسیب دائمی به مثانه و کلیه‌ها وارد می‌شود. با گذشت زمان، اگر کلیه‌ها تحت تأثیر قرار گیرند، می‌تواند منجر به نارسایی کلیه شود. دیالیز (درمانی که در آن مواد زائد و مایعات اضافی از خون فیلتر می‌شوند) یا حتی جراحی ممکن است برای ترمیم عملکرد کلیه و سیستم ادراری مورد نیاز باشد.

اگرچه کتامین از سال ۲۰۱۴ یک داروی کلاس B بوده است، اما متأسفانه مقرون به صرفه و در دسترس است – در برخی از مناطق بریتانیا به قیمت ۳ پوند برای هر گرم. افزایش آگاهی در مورد خطرات مصرف کتامین برای جلوگیری از این مشکلات جدی سلامتی ضروری است.

لینک منبع