سال ۲۰۲۵ یه سال تاریخی برای لامبورگینیه. این برند ایتالیایی داره ۱۰ سالگی Polo Storico، یعنی بخش بازسازی داخلی خودش رو جشن می‌گیره. ما هم از ژانویه امسال حسابی بهش پرداختیم. همین هفته پیش هم به ۳۵ ساله شدن دیابلوی نمادین اشاره کردیم.

حالا یه سالگرد دیگه هم هست که ارزش توجه شما رو داره: بیستمین سالگرد Centro Stile، مرکز طراحی داخلی‌ای که تک‌تک لامبورگینی‌های دوره مدرن رو تعریف کرده. طراحی از اکتبر ۲۰۲۵ بخش جدایی‌ناپذیری از DNA لامبورگینی بوده و چیزی که اولش به عنوان یه ایده با حمایت آئودی تو اوایل دهه ۲۰۰۰ شروع شد، از اون موقع به یه الگو برای کل صنعت سوپراسپرت‌ها تبدیل شده.

«لامبورگینی Centro Stile یه محرک جدایی‌ناپذیر برای برند ماست.» – استفان وینکلمن، رئیس و مدیرعامل لامبورگینی.

قبل از Centro Stile، لامبورگینی با استودیوهای طراحی معروفی مثل برتونه و تورینگ کار می‌کرد و نمادهایی مثل میورا، کانتاش، که یکی از ماشین‌هایی بود که دوره گوه رو تعریف کرد و دیابلو، یکی دیگه از طراحی‌های فوق‌العاده مارچلو گاندینی، رو تولید کرد.

با اینکه اون همکاری‌ها، زیبایی‌شناسی طراحی سوپراسپرت‌های لامبورگینی و пропорции اغراق‌آمیز اون رو تثبیت کردن، ولی این شرکت کنترل کاملی نداشت. این وضعیت بعد از خرید لامبورگینی توسط آئودی، تحت گروه فولکس‌واگن، تغییر کرد. تو سال ۲۰۰۳، وقتی والتر دی‌سیلوا، رئیس وقت طراحی آئودی، برای یه استودیوی داخلی فشار آورد، سال ۲۰۰۵ Centro Stile تو مقر اصلی لامبورگینی تو سنت آگاتا بولونزه راه افتاد و شروع به کار کرد.

نسل اول رهبری Centro Stile شامل لوک دانکرولکه بود، که مورسیه‌لاگو و گالاردو (یا همون لامبوی کوچولوی اورجینال) رو برای ما آورد؛ ماشین‌هایی که لامبورگینی رو برای عصر مدرن از نو تعریف کردن. کار دانکرولکه شامل نسخه‌های نهایی دیابلوی مذکور هم می‌شد، که بعد از اون، این برند از пропорции نرم به سمت سطوح تمیزتر و تیزتر حرکت کرد.

بقیه ماشین‌ها و کانسپت‌های این دوره شامل کانسپت ۴ در لامبورگینی استوک و رِوِنتون با الهام از جت‌های جنگنده می‌شد، ماشینی که پایه و اساس آونتادور رو گذاشت. این نشون داد که با اینکه اون با احترام با میراث لامبورگینی برخورد می‌کرد، ولی از مدرن کردن این برند نمی‌ترسید.

بعد از دانکرولکه، فیلیپو پرینی اومد که Centro Stile رو به اوج رسوند. تیمش کوچیک بود و فقط هفت تا طراح داشت، ولی خروجی‌شون قابل توجه بود و مسئول اون طرح‌های Y شکل با الهام از هوانوردی و شش‌ضلعی‌ای بودن که ما امروز می‌شناسیم.

آونتادور، که تو سال ۲۰۱۱ عرضه شد، اولین لامبورگینی‌ای بود که کاملاً تو خود شرکت طراحی شده بود و اون زبان طراحی پیچیده و زاویه‌داری رو که هنوزم این برند رو تعریف می‌کونه، تثبیت کرد. بعد از اون هم جانشین گالاردو تو سال ۲۰۱۳، یعنی هوراکان، اومد.

پرینی همچنین روی سستو المنتوی مخفی و مخصوص پیست، وننو و کانسپت اوروس هم نظارت داشت، که هر کدومشون پیش‌نمایشی از مواد، تکنولوژی‌ها و تم‌هایی بودن که به مدل‌های تولیدی بعدی منتقل شدن.

تا سال ۲۰۱۶، میتیا بورکرت مسئولیت رو به عهده گرفت، اندازه استودیو رو دو برابر کرد و دامنه فعالیتش رو گسترش داد. تحت رهبری اون، Centro Stile نسخه‌های S و SVJ آونتادور، هوراکان پرفورمانته و شاسی‌بلند محبوب اوروس رو نهایی کرد و رِوِئلتوی هیبریدی، پرچمدار V12 فعلی لامبورگینی و تمراریوی جدیدتر رو هم عرضه کرد. اون همچنین روی کانسپت‌هایی مثل ترزو میلنیو، که با MIT توسعه پیدا کرده بود و نانوتکنولوژی‌های کربن و ابرخازن‌ها رو بررسی می‌کرد، کار کرد. Centro Stile همچنین روی SC20 هم تو سال ۲۰۲۱ کار کرد.

ساختن یه مرکز طراحی داخلی، یه حرکت برای صرفه‌جویی تو هزینه نبود؛ این یه شرط‌بندی روی استقلال برند بود. تو ۲۰ سال، لامبورگینی به شدت روی سیستم‌های CAD، آزمایشگاه‌های مدل‌سازی با گِل، چاپ سه‌بعدی دیجیتال و حتی امروز، گردش‌های کاری مبتنی بر هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری کرده. این ابزارها طراحی رو سریع‌تر می‌کنن و همزمان چرخه‌های تکرار رو کم می‌کنن و تضمین می‌کنن که لامبورگینی می‌تونه سریع‌تر از رقبا تغییر مسیر بده.

«ما داریم به هوش مصنوعی نگاه می‌کنیم، البته، تا ببینیم چطور می‌تونه برای ما کار کنه، با تصمیم نهایی‌ای که همیشه یه تصمیم انسانیه.» – میتیا بورکرت، رئیس طراحی، اتومبیلی لامبورگینی.

این روزها، هر تصمیم طراحی باید با پارامترهای سخت‌گیرانه‌تری مثل قوانین برخورد با عابر پیاده، الزامات بسته‌بندی هیبریدی و اهداف دقیق آلایندگی هم مطابقت داشته باشه و از اونا عبور کنه. این یعنی طراحی و بسته‌بندی همچنان چالش‌برانگیز باقی می‌مونه. قضیه فقط حفظ пропорции خشن نیست، بلکه باید پارامترهای دیگه‌ای مثل خنک‌کنندگی باتری، جریان هوای هیبریدی و ساختارهای ایمنی سبک‌وزن رو هم در نظر بگیرید.

با این حال، برنامه Ad Personam این برند، شخصی‌سازی رو به یه سطح دیگه می‌بره، همونطور که اوایل این هفته دیدیم، وقتی که خود میتیا بورکرت سه تا نسخه احتمالی از مدل تولید محدود فنومنو رو نشون داد.

در مورد Centro Stile هم، این یه موتور استراتژیک برای لامبورگینیه که همچنان تداوم رو در طول دوره‌ها تضمین می‌کونه و همزمان با ایده‌های رادیکال هم آزمایش می‌کونه. نفوذش به بقیه عرصه‌های سبک زندگی هم گسترش پیدا کرده، از جمله قایق‌های تفریحی، معماری، سیستم‌های صوتی رده‌بالا، شبیه‌سازهای مسابقه و همکاری‌های مد، که دسترسی برند لامبورگینی رو بیشتر هم می‌کونه.

۲۰ سال بعد، این استودیو کتاب قوانین طراحی لامبورگینی رو نوشته و به گفته بورکرت، همین الانش هم روی دو دهه آینده تمرکز کرده. به عنوان یه برندی که به عنوان یه ترند-ستر تو دنیای سوپراسپرت‌ها شناخته می‌شه، ما نمی‌تونیم صبر کنیم تا ببینیم چی تو آستین دارن. هر چیزی که لامبورگینی بعداً نشون بده، چه هیبریدی، چه برقی، یا یه چیزی بین این دو، از یه فلسفه طراحی‌ای میاد که ریشه در توانایی Centro Stile برای زیر سوال بردن وضع موجود و همزمان به طور غیرقابل انکاری لامبورگینی موندن، داره.

لینک منبع