با افزایش نگرانی از سلامت روانی در بزرگسالان ، یک مطالعه ملی جدید به بدنه رو به رشد تحقیقات می افزاید که نشان می دهد که حمله سایبری باید یک تجربه نامطلوب کودکی (ACE) در نظر گرفته شود-دسته ای از تروما در کودکی مرتبط با آسیب های عاطفی ، روانی و روانی طولانی مدت.

در حالی که بسیاری تصور می کنند که فقط اشکال شدید آزار و اذیت آنلاین-مانند تهدیدها یا حملات مبتنی بر هویت-می توانند آسیب قابل توجهی وارد کنند ، یافته ها حاکی از واقعیت نگران کننده تر است: حتی اشکال کمتر قابل مشاهده یا غیرمستقیم از حمله سایبری می تواند اثرات به همان اندازه آسیب رسان داشته باشد.

با بیش از 30 ٪ دانش آموزان که در سطح جهان با قلدری روبرو هستند ، این امر به ویژه در عصر دیجیتال نگران کننده است ، جایی که حمله سایبری با عواملی مانند رسانه های اجتماعی و تعامل آنلاین گسترده و تشدید می شود.

این مطالعه که توسط دانشگاه آتلانتیک فلوریدا با همکاری دانشگاه ویسکانسین-ائو کلر انجام شده است ، پیوند بین حمله سایبری و تروما را در یک نمونه ملی نمایندگی از 2،697 دانش آموز دبیرستانی میانه و دبیرستانی (13 تا 17 سال) در ایالات متحده بررسی کرده است.

محققان رابطه بین شیوع 18 نوع مختلف حمله سایبری ، از جمله محرومیت (خارج شدن از یک گپ گروهی آنلاین) را بررسی کردند. جعل هویت (به عنوان مثال ، ایجاد حساب های جعلی رسانه های اجتماعی به نام شخص دیگری) ؛ و رفتارهای بد اخلاق (به عنوان مثال ، ردیابی یا نظارت پس از قربانی به متجاوز گفت که متوقف شود) – و علائم PTSD.

این مطالعه همچنین به بررسی چگونگی تأثیر عوامل جمعیت شناختی مانند سن ، جنس و وضعیت اقتصادی اقتصادی بر شدت پیامدهای روانی ، و مشخص کردن کدام گروه از جوانان ممکن است به خصوص آسیب پذیر باشد.

نتایج ، که در آخرین شماره بهداشت عمومی BMC منتشر شده است ، نشان می دهد که حمله سایبری هم گسترده است و هم به شدت با یک مقیاس بالینی استرس پس از آسیب زای نه موردی معتبر مرتبط است. نکته جالب توجه این بود که محرومیت و طرد ، که اغلب به همان اندازه جدی تر رد می شدند ، به همان اندازه تهدیدات صریح برای ایمنی جسمی فرد بودند. به همین ترتیب ، به عنوان موضوع شایعات یا اظهار نظرهای بی رحمانه آنلاین ، عوارض عاطفی را با آزار و اذیت برای صفات شخصی مانند نژاد یا دین شخص در نظر گرفته بود.

همانطور که تحقیقات ما به وضوح نشان می دهد ، حمله سایبری به هر شکلی – خواه محرومیت از یک گپ گروهی یا تهدیدهای مستقیم باشد – می تواند منجر به آسیب دیدگی قابل توجهی در جوانان شود. ما از تعجب متوجه شدیم که هیچ نوع حمله سایبری هیچ نوع آسیب بیشتری نسبت به دیگران وارد نمی کند. همه خطر مشابهی از نتایج آسیب زا را به همراه داشتند. این بدان معناست که ما نمی توانیم رفتارهای خاصی را به عنوان “جدی تر” برکنار یا بی اهمیت کنیم – کنار گذاشتن یا هدف قرار دادن شایعات می تواند به همان اندازه حملات آشکارتر مضر باشد. “

سامر هندوجا ، دکتری ، نویسنده اصلی ، استاد دانشکده جرم شناسی و عدالت کیفری در دانشکده کار اجتماعی و عدالت جنایی FAU ، مدیر مرکز تحقیقات سایبری و همکار دانشکده در مرکز برکمن کلین در دانشگاه هاروارد

یافته ها فرضیات متداول را به چالش می کشد که تنها شدیدترین موارد حمله سایبری منجر به آسیب روانی می شود و اهمیت درک تجربیات زندگی منحصر به فرد هر هدف را مورد توجه قرار می دهد. در واقعیت ، تأثیر عاطفی بدرفتاری آنلاین-صرف نظر از شکلی که می گیرد-می تواند بسته به عوامل شخصی ، زمینه موقعیتی و قدرت حمایت از بزرگسالان ، نهادها و همسالان ، بر احساس ایمنی ، هویت و رفاه جوان تأثیر بگذارد.

در میان اشکال مختلف آزار و اذیت آنلاین ، اشکال غیرمستقیم رایج ترین بود. بیش از نیمی از دانشجویان مورد بررسی گزارش دادند که هدف از اظهارنظرهای متوسط ​​یا مضر یا شایعات هستند و تعداد مشابهی گفتند که آنها عمداً از گپ های گروهی یا متون محروم شده اند. نکته قابل توجه ، تقریباً 9 در 10 نفر (87 ٪) حداقل یکی از 18 شکل قربانی را تجربه کرده اند ، و تأکید بر افزایش همه گیر بودن پرخاشگری دیجیتال و حضور هنجاری آن هنگام تعامل جوانان به صورت آنلاین.

هنگامی که محققان تجزیه و تحلیل کردند که چگونه حمله سایبری به تروما مربوط می شود ، دریافتند که دختران و نوجوانان جوان تر از پسران یا نوجوانان مسن تر می توانند علائم بیشتری از علائم آسیب زا را تجربه کنند. با این حال ، هنگامی که آنها در مورد میزان حمله هر دانش آموز در سایبری ، این اختلافات جمعیتی از اهمیت کمتری برخوردار شدند.

هندوجا گفت: “آنچه مهمتر از همه اهمیت داشت ، میزان کلی در مورد حمله سایبری بود: هرچه بیشتر دانش آموز مورد هدف قرار می گرفت ، علائم تروما بیشتر آنها را نشان می داد.” “در حقیقت ، حمله سایبری به تنهایی بخش قابل توجهی – 32 ٪ – از تفاوت در سطح تروما در بین دانشجویان را به خود اختصاص داده است.”

یافته های این مطالعه نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد عوامل محافظتی ، مانند حمایت قوی از خانواده ، دوستی نزدیک و مقاومت عاطفی را نشان می دهد ، که ممکن است در برابر اثرات منفی قربانی بین فردی در فضاهای آنلاین ایجاد شود. محققان همچنین اهمیت درک اینکه آیا این تأثیرات با گذشت زمان محو می شود یا در بزرگسالی ادامه می یابد ، برجسته می کنند.

هندوجا گفت: “برای محافظت از جوانان ، ما باید یک رویکرد آگاهانه آگاهانه را اتخاذ کنیم ، که در اولویت ایمنی عاطفی و روانی قرار دارد ، تکنیک های زمینی را در بر می گیرد و شامل برنامه های مداخله ای شدید است.” “این امر مستلزم آموزش مربیان ، مشاوران و بزرگسالان در خدمت جوانان است تا علائم تروما را بشناسند ، دلایل اصلی آن را درک کنند ، و با همدلی ، پروتکل های ایمنی عاطفی و مداخلات ذهن آگاهی که از نظر علمی اثبات شده اند ، ایجاد کنند. به همان اندازه مهم است که دانش آموزان احساس حمایت می کنند و حتی در آن شکل های ظریف و برهم زدن به طور جدی از بین می روند.

همکار مطالعه ، جاستین پچین ، دکتری ، استاد عدالت کیفری ، دانشگاه ویسکانسین-ائو کلر و مدیر مرکز تحقیقات سایبرینگ است.