نارسایی قلبی یکی از مهمترین چالش های بهداشت جهانی را نشان می دهد که میلیون ها نفر در سراسر جهان تأثیر می گذارد و به دلیل عوارض نیاز به بستری بعدی برای بسیاری از بیماران دارد. به ویژه برای بزرگسالان مسن ، نارسایی قلبی به ندرت در انزوا وجود دارد ، که اغلب در کنار سایر شرایط مزمن ظاهر می شود که ممکن است اثرات آن را پیچیده کند.

به همین دلیل ، رابطه بین بیماری های قلبی عروقی ، اختلال عملکرد کلیه و اختلالات متابولیک (مانند دیابت) در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. با این حال ، بیشتر تحقیقات بالینی در مورد این موضوع در درجه اول بر روی جمعیت جوان تر متمرکز شده و بزرگسالان را با توجه به این جمعیتی که حاکی از اکثر بیماران نارسایی قلبی در دنیای واقعی است ، مستثنی کرده اند. بنابراین ، درک ما از چگونگی تأثیر همپوشانی شرایط مزمن متعدد بر نتایج در جمعیت مسن با نارسایی قلبی همچنان مورد تأثیر قرار نمی گیرد.

در برابر این زمینه ، یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی استادیار Taisuke Nakade از دانشکده پزشکی فارغ التحصیل دانشگاه Juntendo ، ژاپن ، ارتباط بین همپوشانی های قلبی عروقی ، کلیه و متابولیک در عملکرد بدنی و پیش آگهی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی قدیمی را بررسی کرد. مقاله آنها ، منتشر شده در مجله اروپایی قلب و عروق پیشگیرانه در 6 مه 2025 ، این روابط را در یکی از بزرگترین مطالعات به طور خاص بیماران نارسایی قلبی در سن 65 سال و بالاتر به طور انحصاری مورد بررسی قرار می دهد. این مطالعه توسط Yuya Matsue ، Nobuyuki Kagiyama و Tohru Minamino نیز همکاری شد و همچنین از دانشکده پزشکی تحصیلات تکمیلی دانشگاه Juntendo.

محققان داده ها را از 1111 بیمار مبتلا به سن متوسط ​​80 سال که به دلیل نارسایی قلبی در بیمارستان بستری شده بودند ، تجزیه و تحلیل کردند. این تیم بیماران را بر اساس این که آیا آنها هیچ ، یک یا چندین شرایط همپوشانی در بین سه حوزه اصلی ندارند ، طبقه بندی کردند: بیماری قلبی عروقی آترواسکلروتیک ، بیماری مزمن کلیه و دیابت نوع 2 ، که به طور جمعی به عنوان شرایط قلبی عروقی-کیدنی-متابولیک (CKM) گفته می شدند. در حالی که نتیجه اصلی مرگ و میر همه علت یا بازگشت مجدد به دلیل نارسایی قلبی بود ، محققان همچنین عملکرد فیزیکی را از طریق تست های مختلف استاندارد از جمله سرعت پیاده روی ، توانایی بلند شدن از صندلی و فاصله شش دقیقه پیاده روی ارزیابی کردند.

نتایج نشان داد که تقریبا نیمی (49.5 ٪) از بیماران دو یا سه شرایط CKM با هم همپوشانی داشتند ، در حالی که تنها 17.3 ٪ هیچ کدام را نداشتند. بیماران با شرایط متعدد نسبت به بیماران دارای شرایط کمتری ، حتی پس از حسابداری از سن ، جنس و شدت نارسایی قلبی ، در تست های عملکرد بدنی به طور قابل توجهی بدتر عمل کردند. علاوه بر این ، این بیماران طی دو سال پس از ترخیص ، در طی دو سال با خطر قابل ملاحظه ای بیشتر از مرگ یا مجدداً در بیمارستان روبرو شدند.

برای اعتبارسنجی یافته های خود ، تیم با استفاده از یک گروه جداگانه از 558 بیمار ، اعتبار خارجی را انجام داد ، که نتایج مطالعه اصلی را تأیید کرد. این رویکرد دو قوطی ، قابلیت اطمینان نتیجه گیری و کاربرد آنها در جمعیت وسیع تر بیماران مبتلا به نارسایی قلبی مسن را تقویت می کند.

“پیامدهای مطالعه ما دو برابر است. برای جامعه ، این یافته ها از شناسایی زودهنگام افراد آسیب پذیر پشتیبانی می کند ، مداخله به موقع و کاهش بار مراجعه به بیمارستان و مراقبت طولانی مدت را کاهش می دهد، “یادداشت های دکتر ناکاد.”در همین حال ، برای صنعت بهداشت و درمان ، این تحقیق روشی مقرون به صرفه و در دسترس برای طبقه بندی ریسک بدون نیاز به تشخیص پیشرفته ارائه می دهد ، که به ویژه در تنظیمات با منابع محدود بسیار ارزشمند است.

برای روشن شدن این نکته آخر ، شامل ارزیابی همپوشانی CKM در عمل بالینی نیازی به تجهیزات تخصصی یا روشهای پیچیده ندارد. این یک ارزیابی ساده است که بینش ارزشمندی را در مورد اینکه بیماران ممکن است بیشتر از نظارت دقیق تر و مداخلات هدفمند مانند برنامه های ورزشی یا پشتیبانی تغذیه ای بهره مند شوند ، ارائه می دهد. “این مطالعه با ارائه یک روش بالینی امکان پذیر برای ارزیابی ریسک در بزرگسالان مسن ، به بهبود نتایج بیمار ، بهینه سازی تخصیص منابع و ترویج سیستم های مراقبت های بهداشتی پایدارتر کمک می کند.، “نتیجه گیری دکتر ناکاد.

امیدوارم با ادامه جمعیت در سراسر جهان ، محققان شکاف های موجود بیشتری را بین آزمایشات بالینی و جمعیتی بیمار در دنیای واقعی ایجاد کنند و منجر به خدمات درمانی بهتر برای افراد آسیب پذیر شوند.